:: Kapom.com at Kaosok ::

สวัสดีจ้า อย่างที่เคยบอกไว้ว่าปีนี้ได้เที่ยวหลายที่เลย ตั้งแต่ต้นปี แต่ว่าจากนี้ไปคาดว่าจะไม่ได้ไปไหนอีกนาน เพราะตังค์หมด 555 ไม่เป็นไรเดี๋ยวค่อยไปหางานพิเศษล้างจานเก็บเงินเที่ยวใหม่ ทริปนี้เป็นทริปที่ลุยมากๆสำหรับผม เพราะตั้งแต่เที่ยวมา ผมแทบไม่เคยได้ไปไหนที่สมบุกสมบันแบบนี้มาก่อน ทริปนี้ไปเที่ยวอุทยานแห่งชาติเขาสก แต่คราวนี้ไม่ได้ลุยเองเพราะไปกับทัวร์ Trekkingthai.com ที่นี่เขาขึ้นชื่อว่า ไม่ว่าจะพาคุณไปที่ไหน คุณไม่มีทางได้นอนเฉยๆแน่ๆ เขาจะหากิจกรรมให้เราทำ ให้สมกับชื่อว่า Trekking ยังไงก็ตามคุณจะได้รับรู้ความรู้สึกของชีวิตแบบ Adventure ไม่ว่าจะ Adventure นิหน่อย(เขาบอกมาแบบนี้) ดังที่ผมได้ไปมา หรือแบบสมบุกสมบันกว่านี้ คุณเลือกได้ครับ ใครสนใจก็ลองอ่าน Review ครั้งนี้ของผมก่อนแล้วค่อยตัดสินใจนะครับ ว่าสนใจที่จะไปลุยแบบผมหรือเปล่า

ทริปนี้จริงๆมีแผนมาตั้งนานแล้ว เนื่องจากมีพี่ที่ผมรู้จักคนนึงเขามีรุ่นน้องที่รู้จักกัน ซึ่งทำงานอยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่งและที่แผนกที่รุ่นน้องคนนี้เขาได้ร่วมใจกันจะไปเที่ยว ก็เลยได้ชวนพี่คนนึงคนนั้น แล้วพี่คนนั้นก็มาชวนผม ผมก็ไปชวนเพื่อน เรื่องราวอาจจะดูซับซ้อนไปหน่อยก็ช่างมันเถอะครับ ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ แต่ที่สำคัญคือทริปนี้ไปกันทั้งหมด 30 ชีวิต ถือว่าเยอะมาก พวกเราไปกันวันที่ 24-26 มีนาคม 2550

ราคาค่าทริปนี้คือ 4,100 บาท ราคานี้รวมค่ารถตู้พาเราเดินทางจากกรุงเทพไปและกลับสุราษฏร์ธานี แต่ถ้าไม่ไปกับรถตู้จะเดินทางไปเอง เขาลดให้ 1000บาทครับ พวกผมหลายคนตัดสินใจเดินทางไปเองโดยรถไฟ เพราะเห็นว่าสะดวกสบายกว่า การเดินทางเลยเริ่มต้นตั้งแต่ 18.20 น.ของวันศุกร์ที่ 23 มีนาคม 2550 บางคนขึ้นรถไฟที่หัวลำโพงเลย ส่วนผมในวันนั้นต้องไปดูงานที่ฉะเชิงเทรากว่าจะกลับมาถึงกรุงเทพ เลยขอไปขึ้นรถไฟที่สถานีบางซื่อ เพราะอยู่ใกล้บ้านมากกว่าแถมนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินไปแป็บเดียวก็ถึงแล้ว เมื่อได้ขึ้นรถไฟแล้วก็เป็นอันสบายใจว่าได้ไปเที่ยวแน่นอน บนรถไฟเกือบทั้งโบกี้นั้นเป็นพวกเราเกือบทั้งหมดครับ เรียกได้ว่าเหมาโบกี้เลยก็ได้ ก็สบายดีครับเฮฮาได้ ไม่ต้องเกรงใจใคร ซักพักก็มีการแนะนำตัวให้รู้จักกับทุกคน มาทริปนี้ก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่เยอะแยะไปหมด ล้วนแล้วแต่เป็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์ท่องเที่ยวที่ดีเยี่ยม 555 แบบนี้เราก็มีเพื่อนหาเรื่องเที่ยวเพิ่มแล้ว สบายใจเฉิบ ระหว่างที่อยู่บนรถไฟพวกเราก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน พร้อมๆกับกินขนมแสนอร่อยที่กุ้ง(จริงๆเป็นพี่เรานะแต่ไม่ยอมให้เรียกพี่) ทำมาให้กิน ตอนแรกก็นึกว่าเหมาร้านเบเกอรี่มาทั้งร้าน เอามาเยอะมาก อร่อยด้วย อร่อยจริง ๆนะไม่ได้โม้ เอาไว้เปิดร้านเมื่อไหร่จะไปช่วยอุดหนุนซักบาทสองบาท 555 ล้อเล่นนะ... พอเริ่มดึกหน่อยหลายๆคนก็เริ่มเข้าเฝ้าพระอินทร์(นอนหลับนั่นเอง) เพื่อเก็บแรงไว้ตลุยในวันรุ่งขึ้น แต่สำหรับผมกับเพื่อนบางคน ยังไม่อยากนอนก็เลยเดินชมรถไฟเล่น ไปจนถึงตู้เสบียง ด้วยความหวังว่าจะหาอะไรดื่ม คงไม่ต้องบอกว่าอะไรนะ หุ หุ ตู้เสบียงของขบวนรถไฟขบวนนี้ต่างจากที่ผมจินตนาการไว้เยอะ เพราะมันเหมือนกับยก pub มาเปิดบนรถไฟ แสงไฟสลัว ฝรั่งนั่งพูดคุยกันดื่มเบียร์ มีอาหารเสริฟมากมาย โอ้..อะไรกันนี่ ไม่น่าเชื่อจริงๆ เมื่อคิดได้ยังนั้นพวกเราก็เลยจับจองหาที่นั่งดื่มกันซะเลย 555 จริงๆแล้วจะมานั่งสังเกตการณ์เพื่อจะเอาเรื่องมาเขียน diary นั่นแหละไม่ได้อยากดื่มเท่าไหร่เล้ยย จริงๆนะ ...ที่นี่มีบริกรจะเรียกสาวหรือชายดี เพราะเธอเป็นทั้ง2ใน1เดียว แอบสอบถามมาได้ความว่าเธอชื่อ นาตาลี กรึ๋ย... นาตาลี กานาคอนดา หรือเปล่าหว่า เอาเถอะยังไงพวกเราก็นั่งดื่มพูดคุยกัน ท่ามกลางบรรยากาศที่เหมือนจะคุ้นเคย ระหว่างนั้นรถไฟก็แล่นผ่านจากอำเภอนึงไปอำเภอนึงเรื่อยๆ จนเวลาผ่านไปดึกเท่าไหร่จำไม่ได้ รู้แต่ว่าง่วงแล้วก็เลยแยกย้ายกันกลับโบกี้และก็ล้างหน้าแปลงฟันนอนดีกว่า

เช้านี้กี่โมงไม่แน่ใจเดาเอาว่าประมาณตี5นิดๆ ก็มีเสียงดังมาบอกว่า "ผู้โดยสารที่จะลงสุราษให้เตรียมตัวได้แล้ว" ด้วยตัวขี้เกียจที่เกาะอยู่เต็มตัวกำลังทำงานกันอย่างเพลิดเพลิน ทำให้ขี้เกียจลุกเหลือเกิน แต่ก็ไม่วายโดนเพื่อนปลุกให้ตื่น ก็เลยต้องลุกไปล้างหน้าแปรงฟัน และเข้าห้องน้ำ ตอนเข้าห้องน้ำก็เห็นป้ายว่า "ห้ามเข้าห้องน้ำขณะจอดอยู่สถานี" ก็เข้าใจว่าถ้าอยู่สถานีแล้วเข้าเนี่ย สงสารคนอื่นที่เขายืนรออยู่ตรงสถานี เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เราเหลือไว้มันจะล่วงลงไปที่พื้นราง คงไม่ดีแน่ แต่วินาทีนั้นเราจะรู้ได้อย่างไรว่ารถไฟใกล้จะถึงสถานีแล้ว จู่ๆกำลังสบายใจกับการปลดปล่อยความทุกข์ พลันรถไฟก็เลื่อนเข้าสถานีอย่างช้าๆ เราจะทำเยี่ยงใดดี เกิดการต่อสู้กันในหัวว่าจะทำอย่างไร สุดท้ายได้ผลสรุปว่า ช่างมันเถอะยังไงก็จะเข้า เหอๆ ใครที่ไม่เคยเข้าห้องน้ำในรถไฟผมแนะนำว่าลองซักครั้งจะติดใจ(หรือเปล่า) มันลุ้นระทึกจริงๆนั่งๆไป รถไฟก็โยกไปโยกมา แถมยังลุ้นไปด้วยว่าใกล้ถึงสถานีหรือยัง ความตื่นเต้นของทริปนี้เริ่มตั้งแต่เข้าห้องน้ำ

เมื่อรถไฟเข้าจอดถึงสถานี พวกเราทุกคนก็เตรียมตัวพร้อมหมดแล้ว ทันใดที่รถไฟจอดเทียบท่าสถานี พลันนั้นพวกเราก็ก้าวขาลงอย่างราชสี(เมี๊ยวๆ) เดินเยื่องกรายเข้าสู่จังหวัดสุราษฎร์ธานี หันซ้ายแลขวา..เจ้าหน้าที่ Trekkingthai อยู่ไหนหว่า มองหาไม่เจอทันใดนั้นพวกเราก็กลายเป็นลูกหมาหลงทางทันที 555 ซักพักก็ต้องโทรศัพท์สอบถาม ก็ได้ความว่าเขาเอารถตู้มารอเราอยู่แล้ว จริงๆมองตรงไปก็เจอเลย ทำไมตอนแรกมองไม่เห็นหว่า เมื่อเดินไปถึงรถตู้ ก็จัดการเอาสัมภาระทั้งหมดขึ้นรถ แล้วก็เดินไปนั่งรับประทานอาหารมื้อแรกของทริปนี้ ข้าวต้มลูกครึ่ง เหตุผลที่ต้องเรียกแบบนั้นเพราะว่า มันทำให้พวกเราเถียงกันอยู่นานว่ามันคือข้าวต้มหรือโจ๊กกันแน่ มันคือลูกครึ่งข้าวต้มโจ๊ก หลังจากที่พิสูจน์ด้วยปากของทุกคนแล้วก็สรุปได้ว่ามันคือข้าวต้มครับ ทานคู่กับปาท่องโก๋ แถมด้วยชาเย็น ชาร้อน กาแฟ โอวัลติน แล้วแต่จะสั่ง ก็อร่อยดีเป็นมื้อแรกยามเช้า อากาศตอนนี้ก็ไม่ร้อนไม่เย็น นานๆผมจะมีโอกาสได้เห็นเมืองช่วงเช้ามืดกับคนอื่นซักที เพราะว่ามักจะตื่นสาย อากาศตอนเช้ามันดีอย่างนี้นี่เอง ชวนให้อยากตื่นเช้า แต่ก็ได้ข้อสรุปว่าขอนอนต่อดีกว่า 555

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จพวกเราก็แยกย้ายกันไปหาซื้อขนมเครื่องดื่มและเครื่องใช้กันซักพัก ก็กลับมาขึ้นรถตู้เพื่อเดินทางไปอุทยานแห่งชาติเขาสก สถานที่ปลายทางคือ เขื่อนรัชประภาหรืออีกชื่อคือเขื่อนเชี่ยวหลาน ทางทัวร์ได้จัดรถตู้3คันเพื่อรองรับสมาชิกทัวร์ทั้งหมด 30 คนโดยแต่ละคันจะมีไกด์ประจำรถ 1 คนครับไกด์ของเราชื่อพี่รี่ ต้องบอกกันอีกซักนิด เหมือนกับที่ทางทัวร์ได้บอกกับเราเสมอว่า ทัวร์ของที่นี่ไม่เหมือนของที่อื่น เพราะว่าเขาเน้นให้เราเข้าถึงธรรมชาติ การอำนวยความสะดวกสบายนั้นแค่ระดับนึง พวกเราต้องช่วยตัวเองบ้างพอให้รู้ว่า ไม่ได้เป็นง่อย ที่พักที่เขาจัดให้ก็แล้วแต่โอกาสบางที่ก็เป็นแบบเข้าถึงธรรมชาติเหมือนคืนแรกที่เราไปพัก บางทีก็สวยและดีจนน่าใจหายเหมือนคืนที่2ที่ได้ไปพัก อันนี้ก็แล้วแต่โอกาสของทางทัวร์เขาจะหาให้ได้ ผมก็เชื่อว่าเขาก็คงจะอยากหาที่ ที่ดีที่สุดให้เราเหมือนกัน และความพิเศษอีกอย่างของที่นี่คือ เขาจะปรับเปลี่ยนทริปตามสถานะการณ์เฉพาะหน้า เพราะการมาทริปแบบนี้ บางครั้งสภาพอากาศหรือสภาพภูมิประเทศที่คาดเดาไม่ได้ก็อาจจะส่งผลทำให้เกิดอันตรายได้ จึงต้องมีการปรับเปลี่ยนบ้างแล้วแต่กรณีไป แต่พี่ไกด์ประจำกลุ่มผมก็บอกว่า ยังไงก็ตามต้องหาทางให้ลูกไกด์ได้ทำอะไรแน่ๆไม่ให้เบื่อ ^^

กลับมาเข้าเรื่องต่อดีกว่าหลังจากนั่งรถมาประมาณ 1 ชั่วโมงเราก็มาถึงเขื่อนรัชประภา เจ้าหน้าที่หยุดรถเพื่อให้พวกเรา ลงไปถ่ายรูปและแวะเข้าห้องน้ำก่อนที่จะไปขึ้นเรือเพื่อเริ่มต้นการเดินทาง ไปชมสถานที่ ที่เขาเรียกกันว่า "กุ้ยหลินเมืองไทย" หลังจากที่ทุกคนได้ทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว และได้ถ่ายรูปกันเป็นที่เรียบร้อย เจ้าหน้าที่ก็เรียกพวกเราให้ขึ้นรถเพื่อเดินทางไปขึ้นเรือ จากตรงนี้ไปขึ้นเรือก็ไม่ไกลเท่าไหร่ขับรถไม่ถึง10นาทีเมื่อไปถึงที่นัดหมาย เรือหลายลำก็จอดรอพวกเราอยู่แล้ว พวกเราขึ้นเรือตามกลุ่มที่แบ่งไว้ตั้งแต่แรก ตลอดเวลาที่นั่งเรือไปก็นั่งชมทิวทัศน์ที่แปลกตา พวกเราใช้เวลานั่งเรือประมาณ 45 นาที (ผมเดาเอาเองลืมดูเวลา) พวกเราก็มาถึงส่วนที่เป็นเขาสูงสวยงาม ที่เรียกว่ากุ้ยหลินเมืองไทย พี่ Steve คนขับเรือของเราก็ได้พาเราลัดเลาะไปตามซอกเขา เพื่อถ่ายรูปสวยๆงามๆ จนพาเราไปถึงจุดไคล์แมกส์ของงานนี้คือก้อนหิน 4 ก้อน(เขาใช้ก้อนหิน4ก้อนนี้โปรโมทตลอดเลย) หลังจากที่ผลัดเปลี่ยนกันมาถ่ายรูปหน้าเรือคู่กับหินทั้ง4ก้อนแล้ว พี่ Steve ก็พาพวกเราไปที่แพนางไพร เพื่อแวะพักเข้าห้องน้ำล้างหน้าและก็ให้อาหารปลา ตอนแรกผมเข้าใจว่าเราจะมาทานมื้อเที่ยงกันที่นี่ อุตส่าห์ดีใจ แต่ก็ต้องดีใจเก้อ เพราะซักพักเขาก็เรียกพวกเราขึ้นเรือต่อเพื่อเดินทางไปสู่ แพที่พักคืนนี้ของพวกเรา นั่นก็คือ "แพโตนเตย" นั่นเอง